Boerenwelstand

Door Wim Romijn, 2024

23cm x 25cm

Rijke boerinnen waren het aan hun stand verplicht om in dracht te gaan. In Brabant, met name in de Meierij van ‘s Hertogenbosch, was het tot in de jaren zestig van de vorige eeuw gebruikelijk dat getrouwde vrouwen op de zondag en bij speciale gelegenheden de poffer droegen, bestaande uit een zwarte ondermuts en daaroverheen een witte muts van Brussels kant waarin bloemmotieven waren geborduurd. De linten aan de achterzijde van de muts liepen tot halverwege de rug. Voor mij persoonlijk het mooiste vrouwelijke hoofddeksel uit vroegere tijd (voor plaatsing als illustratie in een van mijn platenboeken, schilderde ik mijn overgrootmoeder met poffer). Door het gemaakte aantal arbeidsuren moest diep in de buidel worden getast, men ging eventueel tot financiering over (op de pof kopen). Ook in de noordelijke provincies pronkte de boerenstand met welstand. Veel dochters van rijke Drentse boerenechtparen deden op achttienjarige leeftijd geloofsbelijdenis en ‘gingen onder de kap (oorijzer)’. De echtgenote van de driepaardsboer droeg een gouden oorijzer onder een kanten muts naar het potkantmodel (vaasmotief met bloemen). De muts werd vastgezet met uit filigrein (gouddraadwerk) vervaardigde stiften. De echtgenote van de tweepaardsboer of meijerboer (huurboer) droeg een zilveren oorijzer eventueel met gouden stiften. Toen de fiets in zwang raakte en de boerendochters mochten kiezen, verdween geleidelijk aan het oorijzer. In Friesland wordt de dracht bij speciale gelegenheden in ere gehouden, onder andere bij:   - wedstrijden met arrensleden (man en vrouw in dracht);   - ringsteken met de sjees;

€250,00