Reddingbootpaarden

Door Wim Romijn, 2022

24cm x 22cm

Verspreid over de jaren maakte ik meerdere fietstochten op het Waddeneiland Ameland en bezocht in Hollum het reddingsstation (boothuis). Wanneer het noodsignaal klonk, in vroegere dagen de stoomfluit van de melkfabriek, trokken tien paarden vanhier de op een rupswagen verankerde reddingboot (totaalgewicht twaalf ton) naar het strand. Bij een reddingsactie voor opvarenden van een zeiljacht kwamen acht paarden om het leven. Na de lancering van de reddingboot schoot de bootwagen met een gewicht van zes ton door, belandde in een mui (geul tussen twee zandbanken, onder het watervlak) en zakte naar een diepte van acht meter. De twee sliphaken die er voor moeten zorgen dat in een noodsituatie de paarden direct losgekoppeld kunnen worden, bleken muurvast te zitten. De paarden voerden een doodsstrijd om boven water te blijven, de absolute onmacht van de omstanders om te kunnen ingrijpen. Veel eilandbewoners waren droef te moede, bij de begrafenis van de paarden in de duinen huilden mensen. Bij een van mijn latere fietstochten was ik ooggetuige van een oefening met de reddingbootpaarden. De twee afgebeelde Bovenlanders ( Groninger/Oldenburger afstamming) waren samen met zes andere paarden opgeleid tot reddingbootpaard. Voor dit werk zijn sterke, zware en tegelijkertijd energieke paarden nodig; zij moeten tevens over een moedig karakter en evenwichtig temperament beschikken. De verdronken paarden waren er uitzonderlijk geschikt voor. Bij het oefenen met nieuwe combinaties paarden ging het heel wat keren mis; paarden die uit angst bleven steigeren, te onstuimig waren bij het aanzetten of zij die zonder problemen wilden trekken maar met geen mogelijkheid de zee in te krijgen waren. De twee getoonde merries doezelden na de zware inspanning, zij wachtten op het strand op de terugkeer van de gelanceerde reddingboot. Deze wordt na een stukje proefvaren door een paar paarden op de bootwagen getrokken.   

€600,00