landschap in mijn hoofd

Door Gertie van Nuenen, 2015

50cm x 40cm

Geduld op papier 12: Wie kan er nou een lage zon die door de mist heen het bos uitlicht, een paddenstoel in het warme herfstlicht of het ontluikende groen van het voorjaar weerstaan? Maar na een flinke klim uitkijkend over de bergen vind ik dat wel mooi maar ben vooral blij dat ik niet verder omhoog hoef te klauteren. Wanneer ik vanuit het oosten voorbij Utrecht rij en die coulissen uit het landschap verdwijnen en de lucht weer ruimte krijgt kom ik thuis. In die wereld met de lage horizon en heb ik het gevoel dat ik weer kan ademhalen. In mijn landschap is het waterpeil zo hoog dat er geen prikkeldraad afrasteringen rond weilanden nodig zijn en is er heel veel lucht, lucht die altijd in beweging is en waarin je bijna kunt verdwijnen. Mijn lagere school, de Notenkraker, stond aan het Bachplein in Schiedam en wij gingen wonen in het tweede huis dat werd opgeleverd van de nieuwbouwwijk “Woudhoek”. Mijn moeder klaagde over het vieze water en de stank van Botlek. Ik herinner me de knotwilgen, het fluitenkruid en de polder die ik zich voor ons huis uitspreidde. Toen ik een werk ging maken voor Landschap in mijn Hoofd werd dat landschap uit mijn kindertijd de inspiratiebron. In mijn collage heb ik gebruik gemaakt van het schilderij: Koeien in de polder van Cornelus Westerbeek en een foto van J.F.H. Roovers van het Bachplein uit 1969. Samen vormen ze het decor van de herinneringen in mijn hoofd. Dit is mijn bjdrage aan de expositie 'Landschap in mijn Hoofd' van St. Beeldruimte.

€300,00