Erlkonig

Door Bea Christine Groen, 2009

32cm x 10cm x 41cm

Erlkonig vindt zijn inspiratie in het gedicht van die naam van Johann Wolfgang von Goethe. Daarin galoppeert een vader met een kind in zijn armen door de donkere nacht. Het kind is ziek en ijlt dat Erlkonig het wil weglokken, wil meenemen, en uiteindelijk pijn doet. De vader zegt steeds dat het de wind is. Eindelijk komen ze aan in de boerenhof - en dan is het kind dood. Erlkonig is door Franz Schubert op muziek gezet met een ritme dat een gejaagde galop symboliseert. Het beeld is gemaakt van grove terracotta klei, deels ongeglazuurd, deels afgewerkt met paars-bruine kristalglazuur. Erlkonig zelf is deels met een groenbruin koperglazuur afgewerkt. Op de voet van het beeld is de onderwereld afgebeeld: feeën en heksen bewegen in de wind terwijl de druïde in het midden de levensdraad van het kind afhakt. Voor hem ligt een dobbelsteen die op het bovenvlak geen stippen meer heeft. Dat is het einde van het kinderleven.

€295,00

Techniek

Three-dimensional | Sculpture | Ceramics

Tags

Paars Kind Gedicht Paard Vader Erlkonig Terrracotta Goethe Schubert Fairies Witches Elfjes Heksen Dobbelsteen Dice Thread Levensdraad Death Dood Child Sick Ziek Ijlen Wind

Over Bea Christine Groen

Tijdens de keramiekopleiding SBB-Gouda herontdekte Bea Groen niet alleen haar oude liefde voor klei, maar vooral die voor paarden. Die vormen nu haar belangrijkste inspiratiebron.