Riann van Nieuwkerk
In deze rubriek plaatst exto elke maand een interview met een van haar kunstenaars in de rubriek 'Uitgelicht'.
Omdat exto dit jaar 25 jaar bestaat, worden dit jaar verschillende extokunstenaars uitgelicht, die zich als vrijwilliger inzetten voor exto.
Deze keer kun je kennismaken met Riann van Nieuwkerk. Riann is een van onze sitehelpers, die de presentatie van de sites en werken op exto bekijken.
Hoe ben je betrokken geraakt bij exto?
Al vrij snel nadat ik mijn website had gemaakt (dat zal 2002/2003 geweest zijn) bleek dat je op de achtergrond kon bijdragen met bv balloteren of bij sitehelp. Het leek mij destijds leuk om zo en meer mensen te leren kennen en meer betrokken te raken. Tussentijds ben ik een poosje gestopt, ik denk een jaar of 5, maar nu draai ik alweer even mee.
Heeft jouw rol exto sitehelp invloed op jouw eigen werk? Zo ja, hoe?
Niet zozeer op mijn werk, wel op de presentatie.
Heb je tips voor kunstenaars die hun werk op Exto willen presenteren?
Een goede foto is echt van belang. Je werk komt zoveel mooier uit wanneer je er even de tijd voor neemt en zorgt voor goed licht en een ‘schone’ achtergrond.
Ik inspireer mijzelf vanuit mijn vrouw-zijn; mijn leven, dromen en ervaringen
Hoe ben je in aanraking gekomen met jouw manier van werken?
Zoals de geschiedenis in golfbewegingen gaat zo ook mijn werk. En alhoewel schrijven daar altijd doorheen speelde is mijn beeldende werk, als ik terugkijk steeds een afwisseling geweest van 3D en 2D, om uiteindelijk, in 2018, uit te komen op een combinatie van zowel schilderen als boetseren en schrijven; en dat dan het liefst met elkaar gecombineerd. Daarbij hou ik ervan ook gebruik te maken van epoxy, stukken hout en andere al bestaande voorwerpen.
Wat is het verhaal bij je inzending?
Het werk wat ik graag uitgelicht wil hebben is het drieluik ‘Tyche, Zij die geluk in handen heeft’.
Dit werk komt uit de rubriek ‘kostbaarheden’, een serie werken gebaseerd op godinnen.
De inspiratie voor die serie zijn de godinnen in algemene zin en wat zij vertegenwoordigen.
Hiervoor heb ik random gezocht in diverse mythologieën, Romeins, Grieks, Noors, dat maakte niet uit; als ik maar iets met de naam van de Godin had en de eigenschappen tot mijn verbeelding spraken.
Het drieluik bestaat uit het schilderij, de serie klavers als verbeelding van de overvloed en de poëzie op klei-tegel, een combinatie die ik graag maak om mijn werk te tonen.
Riann van Nieuwkerk
Wie of wat inspireert jou in je werk?
Eigenlijk inspireer ik mijzelf vanuit mijn vrouw-zijn, mijn leven, dromen en ervaringen.
De toepassing van zowel het schilderen als het werken met klei, gecombineerd met poëzie, terwijl ik werk in series, is daarbij helpend. Een idee ontstaat in mijn hoofd, maar werk ik aan het ene, komt er een idee voor het andere.
En alhoewel het idee vanuit de verbeelding vorm krijgt en waarbij symboliek een grote rol speelt, is het uitgangspunt eigenlijk altijd taal. Hoe maak ik zichtbaar wat ik voel, ‘zie’, ervaar en wil vertellen.
Maar omdat woorden voor mij van groot belang zijn is de poëzie toch altijd een laatste stukje, een puntje op de i, om het geheel af te ronden. Full circle zogezegd.
Ik probeer in zowel beeld als taal een zekere eenvoud vast te houden
Welk werk heeft een speciale betekenis voor jou en waarom?
Het werk ‘Hoogzitter’ heeft voor mij een speciale betekenis omdat ik dit specifiek en op verzoek maakte bij het werk van wijlen mijn man Schilder Hermanus. Het laatste jaar van zijn leven heb ik het werken met klei weer opgepakt, in eerste instantie om mijzelf wat ruimte en lucht te geven naast de zorg die er nodig was.
Vanaf dat we elkaar kenden, vroeg hij om beelden bij zijn werk, maar dat was gewoon niet het moment in mijn eigen ontwikkeling. Na zijn overlijden heb ik als hommage een aantal op zijn oeuvre geïnspireerde beelden gemaakt.
Het werd een heel proces van afstand nemen en rouwen terwijl zijn schilderijen onder mijn handen als het ware tot leven kwamen. Een mooi en dierbaar proces.
Hoe zou je je techniek omschrijven?
Poëtisch realistisch, naïef realistisch. Officieel hang ik de stijl Poëtisch Realisme aan, waarbij ik een realistische weergave niet na streef. Zoals ik al zei, maak ik graag alles uit mijn hoofd, vanuit de verbeelding. Dat klopt niet altijd met de realiteit, soms stoort dat en kijk ik even af, soms is het niet van belang voor het geheel maar geeft het juist precies weer dat de realiteit ook maar een persoonlijke visie is.
In ieder geval probeer ik in zowel beeld als taal een zekere eenvoud vast te houden; uitzonderingen bevestigen die regel.
Wat betekent kunst voor jou?
Dat is eigenlijk niet echt iets waar ik over nadenk of van waaruit ik werk.
Wat ik zoek bij het maken is de verbinding tussen mijzelf en de buitenwereld, de vraag en het antwoord, de reden wellicht. Wat voegt het toe aan mijn leven. Welk gevoel geeft het mij en kan ik dat bij de kijker ook naar boven halen. Het creëren op zich is een manier van leven. Ik kan geen dag zonder.
