Karin Starmans
In deze rubriek plaatst exto elke maand een interview met een van haar kunstenaars in de rubriek 'Uitgelicht'. Deze keer is het de beurt aan Karin Starmans.
Hoe ben je in aanraking gekomen met jouw manier van werken?
Ik ben opgeleid als beeldhouwer aan de academie Koninklijke academie van Antwerpen. Hier kregen wij ook les in tekenen. Omdat ik van nature onderzoekend en nieuwsgierig ben, ging mijn interesse verder dan alleen dit gebied. Daardoor heb ik ook niet een manier van werken. Ook toegepaste kunst heeft mijn belangstelling. Dit komt denk ik, omdat mijn voorprogramma veel met theater te maken heeft gehad en ik dit graag samen wil combineren.
Moeder Maria en haar kind zie ik als alle vrouwen op deze wereld die een nieuw leven kunnen laten ontstaan
Wat is het verhaal bij je inzending?
Dit zijn verschillende verhalen. Ik hou en heb mij een hele tijd beziggehouden met wat er in onze samenleving gebeurt. Zoals hoeveel onrust er heerst, wat voornamelijk met geloof te maken heeft. Daaruit zijn de schilderijen ontstaan met als thema geloof en heerschappij; de pijn die het teweegbrengt, de onmacht, hiërarchie en het geweld. Moeder Maria en haar kind zie ik als alle vrouwen op deze wereld die een nieuw leven kunnen laten ontstaan en dit nieuwe leven heeft iedere keer weer een kans op beterschap in deze wereld. Dus zolang er nieuw leven kan ontstaan, blijft er altijd hoop. Corona heeft op mij een diepe indruk gemaakt betreffende onze natuur die terugslaat, omdat wij haar zo kapot maken en zij zo haar antwoord geeft op onze genadeloze vernielzucht. Op dit moment heeft fotografie mijn grote belangstelling, vooral omdat ik hierin het beeldende en theater kan samenbrengen. Ik ben op dit gebied nog wel zoekende, maar ik vind het heerlijk om weer een nieuwe uitdaging aan te gaan.
Wie of wat inspireert jou in je werk?
Mijn inspiratie heeft voornamelijk met de mens te maken. Wie is dit wezen, waarom gedraagt het zich zo en vanuit welke pijn reageert het. Maar ook waar ligt de komische kant van dit verhaal om alles weer een beetje lichter te maken.
Welk werk heeft een speciale betekenis voor jou en waarom?
Alle werken zijn voor mij belangrijk, omdat ik er mijn verhaal in vertel zoals een schrijver zijn boek schrijft. Maar het belangrijkste schilderij heb ik nog niet gemaakt. Het verhaal van mijn overleden zoon. Misschien durf ik het een keer aan, maar misschien ook niet, omdat ik bang ben niet het echte verhaal te kunnen vertellen zoals ik dit voel.
Het belangrijkste schilderij heb ik nog niet gemaakt
Hoe zou je je techniek omschrijven?
Ik heb niet een speciale techniek. Ik probeer iedere keer iets nieuws uit, omdat als ik te lang met hetzelfde bezig ben de verveling toeslaat en ik mijn interesse verlies. Zoeken blijft toch mijn grootste motor om te ontdekken. Maar als het omschreven moet worden, zit het vooral in de figuratieve verhalende stijl.
Wat betekent kunst voor jou?
Kunst betekent voor mij alles, omdat ik hierin de obstakels van mijn leven kwijt kan. Soms wil ik heel rauw werken, maar van binnen blijft er altijd die zachtheid uit komen om mijn verhaal te vertellen. Zoals ik tijdens theater maken ook altijd heb gezegd: als je mensen iets wilt vertellen doe dit dan niet met spijkers, maar duw er een puddingbroodje in. Omdat ze dan iets langer blijven staan om te luisteren.
