Eland

Door Ruud Streefkerk, 2018

100cm x 150cm

Moose 1 De Moose ofwel de Eland (Alces alces) is de grootste nog levende hertensoort: hij wordt minstens zo groot als een paard. Het is de enige nog levende soort uit het geslacht Alces. Het dier heeft een opmerkelijke snuit, een ruwe, grijsbruine vacht en lange  poten waarmee hij in diepe sneeuw kan lopen. Volwassen mannetjes hebben een baard en een gewei, dat een spanwijdte van 2 meter kan bereiken. Over het algemeen is dat een breed, bladvormig schoffelgewei met korte uitsteeksels, maar er zijn ook individuen met een takvormig stanggewei. Het voorkomen van beide typen is geografisch bepaald: zo hebben de stieren in het zuiden van Scandinavië vaker een stanggewei en in het noorden vaker een schoffelgewei. Het oude gewei wordt ieder jaar tussen december en maart afgeworpen en groeit vanaf april weer aan. Elanden hebben een sterk ontwikkeld reuk- en gehoororgaan, maar een beperkt zicht. Ze leven voornamelijk van scheuten en twijgen van bomen en hebben een voorkeur voor moerassige streken. De eland is dan ook een uitstekende zwemmer en is regelmatig in het water te vinden. 's Winters zoeken ze drogere gebieden op.

€3000,00

Techniek

Tweedimensionaal | Schilderkunst | Olieverf | Op papier

Tags

Eland Scandinavië Hertensoort Schoffelgewei

Over Ruud Streefkerk

Ruud Streefkerk maakt sjabloonschilderijen met olieverf op papier. Dit is een techniek die door weinig kunstenaars beoefend wordt. Hij bouwt zijn schilderijen op uit losstaande, grillig gevormde kleurvlakken. Soms doorsnijden gedeelten van cirkels of rechthoeken het vlak. Zijn schilderijen vormen dikwijls de neerslag van indrukken die hij tijdens zijn reizen door Europa opdoet. Landschappen, mensen, gebouwen worden opgesplitst in ontelbare kleine kleurvlakjes. Het werk vereist dus een actieve betrokkenheid van de beschouwer, die op zij eigen wijze het totaalbeeld weer opbouwt. Soms worden de schilderijen, die het standaardformaat 75 x 100 cm hebben, gecombineerd tot meerluiken, die daardoor hele wanden kunnen beslaan. In zijn laatste werk is de menselijke figuur verweven met het landschap