als de witte regen
neerdaalt op mij
met beschermende vleugels
van satijn en
bubbeltjes plastic
dartel ik door het leven
met krakende wangen
en een roze gloed
van bevroren vlinders
een zachte glimp glinstert nog
op mijn lippen en straalt
immer achter mijn ogen
brandend in de kou
nagenietend van jou
als een vers verlichte lucifer
van binnen
uit
overgoten met verse melk
van gisteren
laat ik het
goud van mijn handen
mijn vingertoppen
een tast om u tegen te zeggen
maar jij mag ook
registreren en dirigeren
zo leef en brand ik
alle vlokjes
uiterst
langzaam
op